Εκπαιδευτική επίσκεψη της Γ΄ Γυμνασίου στη Βουλή των Ελλήνων

Μια ξεχωριστή εκπαιδευτική εμπειρία είχαν την ευκαιρία να ζήσουν οι μαθητές και μαθήτριες της Γ΄ Γυμνασίου καθώς και οι συνοδοί εκπαιδευτικοί, Πολυχρονοπούλου Αγ., Τσουκαλάς Γ., Κανελλόπουλος Τ., Βαγγοπούλου Κ. και Μητροπούλου Κ., κατά την επίσκεψή τους στη Βουλή των Ελλήνων στις 12 Ιανουαρίου 2026. Η επίσκεψη αυτή αποτέλεσε ένα σημαντικό μάθημα δημοκρατίας και ιστορίας, καθώς οι μαθητές/τριες και οι εκπαιδευτικοί γνώρισαν από κοντά τον χώρο όπου λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις για τη χώρα μας.

Κατά τη διάρκεια της περιήγησης στο ιστορικό κτίριο της Βουλής, οι μαθητές και μαθήτριες ενημερώθηκαν για την ιστορία του και θαύμασαν ιστορικά έγγραφα, φωτογραφίες και αντικείμενα  που αναδεικνύουν σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Μια ιδιαίτερη στάση της  περιήγησής μας ήταν η επιβλητική Αίθουσα Τροπαίων, όπου δεσπόζει η μνημειακή ζωγραφική ζωφόρος με σκηνές από καθοριστικά  πολεμικά και διπλωματικά γεγονότα της Ελληνικής  Επανάστασης. Μέσα από εικόνες και επεξηγηματικά  κείμενα, οι μαθητές και μαθήτριες παρακολούθησαν τη χρονολογική εξέλιξη των γεγονότων από το 1821 έως το 1833 και κατανόησαν το ευρύτερο ιστορικό τους πλαίσιο.

Ενδιαφέρον παρουσίασαν, επίσης, τα ιστορικά κειμήλια που εκτίθενται στον χώρο, όπως το σκήπτρο και το στέμμα του βασιλιά Όθωνα, σύμβολα της πρώτης βασιλείας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Τέλος, οι μαθητές /-τριες είχαν την ευκαιρία να δουν το γραφείο στο οποίο υπογράφηκε το Σύνταγμα του 1975 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γεγονός-ορόσημο για τη σύγχρονη δημοκρατική πορεία της χώρας. Οι πληροφορίες αυτές βοήθησαν τους μαθητές/-τριες να συνδέσουν την ιστορία με τον χώρο και να αντιληφθούν τη διαχρονική σημασία της Βουλής των Ελλήνων.Εντυπωσιακή ήταν η παρακολούθηση ζωντανής συνεδρίασης από τα θεωρεία, όπου οι μαθητές/-τριες  είχαν την ευκαιρία  να δουν πως λειτουργεί στην πράξη το Κοινοβούλιο. Στη συνέχεια, ακολούθησε συνάντηση και συζήτηση με βουλευτές, οι οποίοι απάντησαν σε ερωτήσεις των μαθητών/τριών και μίλησαν για τον ρόλο και τις ευθύνες τους.

Η επίσκεψη  ολοκληρώθηκε  με  την  παρακολούθηση της  αλλαγής  της  Προεδρικής Φρουράς στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Το τελετουργικό και η επιβλητική παρουσία   των   Ευζώνων  προκάλεσαν δέος και συγκίνηση, υπενθυμίζοντας τη σημασία της ιστορικής μνήμης και της προσφοράς προς την πατρίδα. Η εκπαιδευτική αυτή εκδρομή άφησε σε όλους τις καλύτερες εντυπώσεις.

Γ3 - Διδακτική επίσκεψη στον Πύργο

 

Τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2025 οι μαθητές του Γ3 τμήματος του Γυμνασίου Ζαχάρως πραγματοποίησαν διδακτική επίσκεψη στον Πύργο. Στο πλαίσιο της επίσκεψης ξεναγήθηκαν στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη του Πύργου, όπου είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τη λειτουργία της, να ενημερωθούν για τον πλούτο των συλλογών της και να αντιληφθούν τον ρόλο της βιβλιοθήκης ως χώρου γνώσης και πολιτισμού. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου, έναν σημαντικό θρησκευτικό και ιστορικό τόπο της πόλης, όπου ενημερώθηκαν για την αρχιτεκτονική του ναού και τη σημασία του στην τοπική κοινωνία.

Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Μακρή Πανωραία και Τσάκωνα Σταυρούλα

Δημιουργική γραφή με… spooky διάθεση!

 

Δημιουργική γραφή με… spooky διάθεση!

Στο πλαίσιο του μαθήματος των Αγγλικών, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ’ Γυμνασίου συμμετείχαν σε μια δημιουργική και ιδιαίτερα ευφάνταστη δραστηριότητα με αφορμή τον εορτασμό του Halloween. Μέσα από αυτή τη διαδικασία είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν δημιουργικά και να προσεγγίσουν τη γλώσσα με έναν διαφορετικό και πιο βιωματικό τρόπο.

Αρχικά, χωρίστηκαν σε μικρές ομάδες των 3–4 ατόμων και επέλεξαν ένα «τρομακτικό» όνομα για την ομάδα τους. Στη συνέχεια, διάλεξαν ένα από τα προτεινόμενα θέματα, όπως “The Whisper in the Photo”, “The Midnight Bus” ή “The Locked Door”, τα οποία αποτέλεσαν την αφετηρία για τη συγγραφή πρωτότυπων ιστοριών μυστηρίου και φαντασίας. Παράλληλα, δόθηκε η δυνατότητα συγγραφής ακροστιχίδων με τις λέξεις “PUMPKIN” και “VAMPIRE”, προσφέροντας έναν εναλλακτικό και δημιουργικό τρόπο έκφρασης.

Πριν την έναρξη της συγγραφικής διαδικασίας, οι ομάδες κατέγραψαν ιδέες σχετικά με τους χαρακτήρες, την πλοκή και την ατμόσφαιρα των ιστοριών τους. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη χρήση παρελθοντικών χρόνων, περιγραφικών επιθέτων και συνδετικών λέξεων, με στόχο τη δημιουργία κειμένων με συνοχή.

Το τελικό αποτέλεσμα παρουσιάστηκε σε ψηφιακή μορφή μέσω της δημιουργίας ενός eBook στο Book Creator. Εκεί, οι μαθητές και οι μαθήτριες συνδύασαν τον γραπτό λόγο με εικόνες και δημιουργικές διατάξεις σελίδων, ζωντανεύοντας τις ιστορίες τους και δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο ψηφιακό βιβλίο.

Η συγκεκριμένη δραστηριότητα συνέβαλε ουσιαστικά όχι μόνο στην ενίσχυση των γλωσσικών δεξιοτήτων των μαθητών/-τριών στα Αγγλικά, αλλά και στην καλλιέργεια της συνεργασίας, της φαντασίας και της δημιουργικής έκφρασης.

Yπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Αγγελική Πολυχρονοπούλου

 Μπορείτε να διαβάσετε τις ιστορίες μας εδώ .

 

Διάκριση μαθητή του Γυμνασίου Ζαχάρως στον Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό "ΑΘΛΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ – Γιάννης Κουτσοχέρας 2024-25"

 

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τη συμπλήρωση 82 ετών από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2025, στο Πολυδύναμο Πολιτιστικό Κέντρο Καλαβρύτων, η απονομή βραβείων του Πανελλήνιου Ποιητικού Μαθητικού Διαγωνισμού «ΑΘΛΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ – Γιάννης Κουτσοχέρας».

Ιδιαίτερη τιμή αποτέλεσε η βράβευση του μαθητή του Γυμνασίου Ζαχάρως, Γιώργου Καρπίτη, ο οποίος διακρίθηκε για το ποίημά του με τίτλο «Τέσσερις φωνές», αποσπώντας βραβείο σε έναν θεσμό πανελλαδικής εμβέλειας, με ιστορία 30 ετών. Η διάκριση αυτή αναδεικνύει τη δύναμη της μαθητικής δημιουργίας και την ευαισθησία της νέας γενιάς απέναντι στη μνήμη, την ιστορία και τις αξίες του ανθρωπισμού.

Παράλληλα, εύφημη μνεία απονεμήθηκε στην εκπαιδευτικό Πανωραία Μακρή, για τη σημαντική παιδαγωγική και δημιουργική της συμβολή. Η καθοδήγηση, η έμπνευση και η συστηματική ενθάρρυνση των μαθητών στη λογοτεχνική έκφραση αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τέτοιες επιτυχίες και επιβεβαιώνουν τον ουσιαστικό ρόλο του σχολείου, ως χώρου καλλιέργειας του λόγου και της σκέψης.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Δήμου Καλαβρύτων, του Δημοτικού Μουσείου Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος και του Διεθνούς Ιδρύματος «Γιάννη Κουτσοχέρα και Λένας Στρέφη-Κουτσοχέρα». Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Δήμαρχος Καλαβρύτων κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος και η Πρόεδρος του Ιδρύματος κ. Λέτα Κουτσοχέρα, η οποία υπογράμμισε τη διαχρονική σημασία του διαγωνισμού για τη νέα γενιά.

Η διάκριση του μαθητή και η αναγνώριση της εκπαιδευτικού αποτελούν τιμή για το Γυμνάσιο Ζαχάρως και ενισχύουν τη σημασία της δημιουργικής γραφής ως εργαλείου παιδείας και μνήμης.

Τέσσερις φωνές

Μέσα μου στριμώχνουν γυναίκες και παιδιά, 

ενώ απ΄ έξω απλώνεται λιβάδι με παπαρούνες. 

Το σώμα μου,  φυλακή.

Τα παράθυρα, ελπίδα.

Τα θρανία, μάρτυρες του εγκλήματος. 

Στέκομαι ακόμα, φρουρός μνήμης, 

κρατώ μια σελίδα που δεν θα καεί.

Η μαμά μου είπε να τρέξω, δεν είπε για που. 

Τρέχω, γύρω μου στάχτη,

τα σπίτια καμένα, ακούω ουρλιαχτά.

Φοβάμαι - γιατί συμβαίνει αυτό;-

τα πόδια μου γυμνά θέλουν να ξεφύγουν,

αλλά ο χρόνος σταματά μπροστά στο παγωμένο ρολόι.

Άκουσα τους πυροβολισμούς, ηχώ του θανάτου.

Τα πόδια μου κόπηκαν στη θέα της χήρας πλαγιάς. 

Δεν έχω την πολυτέλεια να κλάψω.

Πρέπει να σηκωθώ

να κουβαλήσω το παιδί μου με μια κουβέρτα 

σα να το σκέπαζα για καληνύχτα.

Ακόμα ακούω τις κουβέρτες να σέρνουν τον ασήκωτο πόνο. Ακόμα τρέχω τσαλαπαντώντας στις νωπές μνήμες.

Ακόμα στέκομαι όρθιος.

---

Εκπαιδευτική επίσκεψη της Β΄ Γυμνασίου Ζαχάρως στην έκθεση Van Gogh: The Immersive Experience

 

Εκπαιδευτική επίσκεψη της Β΄ Γυμνασίου Ζαχάρως στην έκθεση Van Gogh: The Immersive Experience

Τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ Γυμνασίου Ζαχάρως επισκέφθηκαν στο Γουδί τη φαντασμαγορική έκθεση Van Gogh: The Immersive Experience, ένα από τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά γεγονότα της χρονιάς. Η έκθεση, που συνδυάζει την τέχνη με την τεχνολογία, προσφέρει ένα εντυπωσιακό πολυθέαμα με πάνω από 3.000 πίνακες και κινούμενες εικόνες του μεγάλου ζωγράφου, δημιουργώντας μια καθηλωτική τρισδιάστατη εμπειρία.

Οι 58 μαθητές/τριες εντυπωσιάστηκαν από τους χώρους προβολής, το εργαστήρι ζωγραφικής και το Δωμάτιο Εικονικής Πραγματικότητας, όπου είχαν την ευκαιρία να «μπουν» στον κόσμο του Van Gogh. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε με άψογη οργάνωση και ασφαλή μετακίνηση, επιτρέποντας στους μαθητές να απολαύσουν πλήρως την εμπειρία.

Σε παιδαγωγικό επίπεδο, η δράση πρόσφερε πολύτιμες γνώσεις για τη ζωή και το έργο του καλλιτέχνη, ενώ παράλληλα ενίσχυσε δεξιότητες συνεργασίας, υπευθυνότητας και σεβασμού. Η επίσκεψη αποτέλεσε μια αξέχαστη και δημιουργική εμπειρία που συμπλήρωσε ουσιαστικά τη σχολική μάθηση.

 

  

Προβολές ταινιών από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους

 Την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025, 200 περίπου μαθητές του Γυμνασίου Ζαχάρως επισκέφθηκαν τον κινηματογράφο Ορφέα στον Πύργο, όπου στο πλαίσιο των προβολών ταινιών από το Νεανικό πλάνο και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους παρακολούθησαν δύο ταινίες από την ενότητα "Γνωρίζω την Ευρώπη μέσα από τον Κινηματογράφο".

Η Α΄ τάξη παρακολούθησε την ταινία " Χαιρετίσματα από τον Άρη",  σε σκηνοθεσία Sarah Winkenstette. Μια ταινία για την διαφορετικότητα και την αποδοχή, με πρωταγωνιστή τον Τομ, ένα παιδί διαφορετικό από τα άλλα. Ένα παιδί που δεν του αρέσουν οι αλλαγές, τα κόκκινα πράγματα και οι δυνατοί ήχοι, αλλά του αρέσει πολύ το διάστημα, η στολή του αστροναύτη και το κράνος του.  Ο Τομ ξαφνικά πρέπει να μείνει με τους παππούδες του , γιατί η μητέρα του πρέπει να ταξιδέψει στην Κίνα και τότε αρχίζει μια φανταστική αποστολή στον πλανήτη Άρη.  

• Η ταινία έλαβε το Βραβείο Κοινού, στο Wisconsin Film Festival 2025, ΗΠΑ και το 
• Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής Παιδιών, στο Luxembourg City Film Festival 2025. 

Ενώ οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ και της Γ΄ Γυμνασίου παρακολούθησαν την ταινία BLOCK 5 Block 5, σε σκηνοθεσία Klemen Dvornik, με θέμα την προστασία του περιβάλλοντος, την οικογένεια και τη φιλία. 

Κεντρική πρωταγωνίστρια εδώ είναι η 12χρονη Άλμα που ανακαλύπτει ότι η εταιρεία του πατέρα της σχεδιάζει να κατεδαφίσει την παιδική χαρά και  παίρνει την απόφαση να σώσει τους χώρους πρασίνου της νέας της γειτονιάς. Η Άλμα δεν έχει άλλη επιλογή παρά να ενώσει τις δυνάμεις της με τους χειρότερους εχθρούς της–τη συμμορία σκέιτερ με αρχηγό τη Λούνα. Η μάχη για την παιδική χαρά εξελίσσεται σε μια ωδή για την αξία της ενότητας και της συγχώρεσης.

 

Δεν είναι αστείο.

 

Δεν είναι αστείο

να περνάς στο διάλειμμα από μια παρέα, να σε κοιτάνε και να γελάνε

να σε σχολιάζουν για το ύψος σου, για το βάρος σου, για την εξωτερική σου εμφάνιση

να σε κρίνουν για το επάγγελμα που επέλεξε ο πατέρας σου

να σε σχολιάζουν για την καταγωγή σου

να προσβάλλουν την οικογένειά σου

να γελάνε μαζί σου γιατί δεν πήγες καλά στο διαγώνισμα

ή γιατί σου αρέσει να διαβάζεις

να διαδίδουν φήμες για σένα

να σε θεωρούν «αδύναμο» και να σε κοροϊδεύουν καθημερινά

να σε σχολιάζουν για την κακή οικονομική σου κατάσταση

και να σε κοροϊδεύουν για τον τρόπο που ντύνεσαι

να σε κακολογούν πίσω από την πλάτη σου

να σου κλέβουν το κολατσιό ή τα λεφτά σου

να σε φέρνουν στα όριά σου και να μην σταματάνε

να σε βγάζουν από την παρέα, αν τολμήσεις να αντιδράσεις

να σου βάζουν τρικλοποδιά στο διάδρομο, για να γελάσουν

να σε σπρώχνουν στα διαλείμματα, για να δουν αν θα αντιδράσεις

να συνεχίζουν να κάνουν κάτι που σε ενοχλεί και να μην σταματάνε

να σε χτυπάνε για πλάκα

να σε μειώνουν και να σου φωνάζουν

να γελάνε μαζί σου, επειδή πηγαίνεις σε μικρότερη τάξη

να σε ειρωνεύονται και να σε προσβάλλουν

να σου τραβάνε τα μαλλιά

να σου κατεβάζουν τα παντελόνια

να σε φτύνουν και να σε απειλούν

να σε κλειδώνουν για πλάκα και να γελάνε

να σε χαρακτηρίζουν με επίθετα και να σου βάζουν ταμπέλες

να δημοσιεύουν φωτογραφίες σου και βίντεο χωρίς να σε ρωτήσουν

να φανερώνουν όλα σου τα μυστικά, για να δουν πώς θα αντιδράσεις

να σε απομονώνουν και να μη σου μιλάνε όταν αντιδράς

να σε στοχοποιούν, επειδή επιλέγεις να μιλάς ευγενικά

ή επειδή σου αρέσουν διαφορετικά πράγματα

να σε χαρακτηρίζουν γιατί προέρχεσαι από «καλή» ή «κακή» οικογένεια,

από πλούσιους ή φτωχούς γονείς

να σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, για να νιώθουν εκείνοι καλύτερα

να σου λένε ψέματα και να σε γελοιοποιούν

να σε θεωρούν σκουπίδι

να παίζουν με τα συναισθήματά σου

να σε κρίνουν χωρίς να σε ξέρουν

να σε ταπεινώνουν και να σε περιφρονούν,

επειδή δεν έχεις το καλύτερο κινητό

ή επειδή δεν φοράς ακριβά ρούχα και παπούτσια…

 

Κι εσύ να πρέπει να κρύβεις τη θλίψη σου και να μη μιλάς,

για να συνεχίσουν να σε κάνουν παρέα.

Να φοβάσαι να μιλήσεις, να αντιδράσεις, να πεις πως δεν αντέχεις πια

και αντί γι’ αυτό να σκέφτεσαι να κάνεις κακό στον εαυτό σου

και να μην ξανάρθεις σχολείο.

 

Φτάνει πια με τα αστεία!

Η ψυχολογική, η λεκτική και η σωματική βία δεν είναι αστείο!

Δεν είναι αστείο να πληγώνεις τον άλλο και να μη σταματάς!

Να βλέπεις ότι είναι δυστυχισμένος και να συνεχίζεις!

 

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι πολλά από αυτά που εμείς θεωρούμε αστεία,

δεν είναι και για τους άλλους.

Και πρέπει να παραδεχτούμε ότι πίσω από πολλές τέτοιες «αστείες» συμπεριφορές

κρύβονται οι δικές μας ανασφάλειες και αδυναμίες!

 

Κι αυτό πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα:

 

Όλα αυτά δεν είναι αστεία.

Είναι πράξεις που πληγώνουν, που απομονώνουν, που μπορεί να σημαδέψουν για πάντα την ψυχή ενός παιδιού.

Ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι “πλάκα”∙ είναι βία.

Και η βία — είτε λεκτική, είτε ψυχολογική, είτε σωματική — αφήνει σημάδια.

 

Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε λέξη, κάθε κίνηση, κάθε «αστείο» έχει βάρος.

Ότι ο καθένας κουβαλά τη δική του ιστορία, τις δικές του δυσκολίες, τα δικά του όνειρα.

Κι εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να τα πληγώνουμε.

 

Το σχολείο πρέπει να είναι χώρος ασφάλειας, όχι φόβου.

Χώρος όπου κάθε παιδί νιώθει ότι έχει θέση, αξία, φωνή.

Χώρος όπου ο σεβασμός δεν είναι επιλογή, αλλά κανόνας.

 

Γι’ αυτό:

Ας σταματήσουμε τα “αστεία” που πληγώνουν.

Ας ακούμε περισσότερο, ας παρατηρούμε περισσότερο, ας νοιαζόμαστε περισσότερο.

Ας μη μένουμε θεατές όταν κάποιος εκφοβίζεται.

Ας είμαστε η φωνή για όσους δεν μπορούν ακόμα να μιλήσουν.

 

Και πάνω απ’ όλα:

Ας προστατεύσουμε την ψυχική υγεία όλων

και ας αφήσουμε τις προσωπικότητες όλων να ξεδιπλωθούν και να ανθίσουν ελεύθερα.

Συνεργατικό κείμενο όλων των μαθητών της Γ΄ τάξης για την ενδοσχολική βία! 

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Πανωραία Μακρή

Δεν είναι αστείο!

Εσύ ξέρεις τι είναι τα δρίματα;

 

Δρίμες: μια παλιά λαϊκή δοξασία

Σε πολλούς τόπους της Ελλάδας, ορισμένες ημέρες του χρόνου θεωρούνται γρουσούζικες και δυσοίωνες. Αυτές οι ημέρες είναι γνωστές ως δρίμες ή δρίματα και αποτελούν μέρος μιας παλιάς λαϊκής παράδοσης που συνδέεται με δαιμονικά πνεύματα και κακοτυχία.

Σύμφωνα με όσα διασώζονται στη λαϊκή μνήμη —και όπως μου έχουν πει πολλοί παππούδες και γιαγιάδες— οι δρίμες αφορούν κυρίως:

• Τις εννιά πρώτες μέρες και όλα τα Σάββατα του Μαρτίου

• Τις εννιά πρώτες μέρες και όλες τις Δευτέρες του Αυγούστου

Γι’ αυτό υπάρχει και η γνωστή φράση:
«Του Μαρτιού τα Σάββατα, του Αυγούστου οι Δευτέρες».

Τις συγκεκριμένες μέρες πίστευαν ότι εμφανίζονται δαιμονικά πνεύματα, τα λεγόμενα Δρίμες, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν ζημιές ή ατυχίες. Η ονομασία πιθανότατα προέρχεται από το επίθετο δριμύς, που σε αρχαϊκή χρήση σχετίζεται με κάτι σκληρό, επικίνδυνο ή «δαιμονικό».

Γι’ αυτό και οι άνθρωποι απέφευγαν πολλές καθημερινές εργασίες. Πίστευαν, για παράδειγμα, ότι:

• Αν κάποιος λουστεί, θα πέσουν ή θα ασπρίσουν τα μαλλιά του.

• Αν πλύνουν ρούχα, τα ρούχα θα φθαρούν, θα λιώσουν ή θα «τα διαλύσουν τα δαιμόνια».

• Αν κόψουν ξύλα, θα εμφανιστεί ο σκόρος που θα τα καταστρέψει.

• Αν κλαδέψουν αμπέλια ή φυτέψουν κρεμμύδια, πατάτες και άλλα φυτά, αυτά δεν θα ευδοκιμήσουν.

• Δεν έπρεπε να κάνουν μπάνιο, να ποτίζουν ή να αφήνουν τα παιδιά να περιπλανιούνται στους δρόμους, γιατί θεωρούνταν πιο «ευάλωτα».

Για να «ξορκίσουν» την κακοδαιμονία, οι νοικοκυρές —όταν ήταν απαραίτητο να κάνουν μπουγάδα— έριχναν μέσα στο νερό ένα καρφί ή ένα κομμάτι σίδερο, πιστεύοντας ότι το μέταλλο λειτουργεί προστατευτικά.

Η φράση «μες τα δρίματα πέσαμε» χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα για να δηλώσει ότι κάποιος βρέθηκε σε εμπόδια, δυσκολίες ή μια σειρά ατυχών περιστατικών.

Παρόλο που σήμερα τέτοιες δοξασίες δεν καθορίζουν την καθημερινότητα, οι δρίμες αποτελούν ένα ενδιαφέρον και ζωντανό κομμάτι της λαογραφικής μας κληρονομιάς — μια αντανάκλαση της προσπάθειας των παλαιότερων ανθρώπων να κατανοήσουν και να προστατευτούν από το απρόβλεπτο της ζωής.

Στην εγκυκλοπαίδεια "ΗΛΙΟΣ" αναφέρονται τα ακόλουθα: 

Οι δρίμες: Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, τις πρώτες μέρες του Αυγούστου αποφεύγονται διάφορες εργασίες, καθώς πιστεύεται ότι αυτές οι ημέρες είναι «δυσοίωνες» και μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές. Για τον λόγο αυτό: Οι γυναίκες δεν πρέπει να πλένουν ρούχα, επειδή «δριμιάζουν» – δηλαδή τα υφάσματα κόβονται, φθείρονται ή γεμίζουν μικρές τρύπες όταν εκτεθούν στον ήλιο. Δεν πρέπει να ποτίζονται οι μπαξέδες, γιατί θεωρείται ότι τα φυτά θα ξεραθούν. Δεν επιτρέπεται το κολύμπι, καθώς «το σώμα γεμίζει εξανθήματα». Αποφεύγεται και το λούσιμο, γιατί «καταστρέφονται τα μαλλιά». Με παρόμοιο τρόπο, τις πρώτες μέρες του Μαρτίου δεν κόβουν ξύλα, επειδή «σαρακιάζουν», δηλαδή χαλάνε εύκολα ή καταστρέφονται από σκουλήκια. Έτσι, οι δρίμες του Αυγούστου θεωρούνται επικίνδυνες για τα υφάσματα, ενώ του Μαρτίου για τα ξύλα. Στην Πελοπόννησο θεωρούνται ιδιαίτερα δυσοίωνες τα Σάββατα του Μαρτιού, οι Δευτέρες του Αυγούστου, καθώς και ημέρες κατά τις οποίες «λιοκρίζει το φεγγάρι» – δηλαδή η πανσέληνος. Στις δοξασίες αυτές συνδέονται και τα Δωδεκαήμερα, που σχετίζονται με την εμφάνιση των καλικάντζαρων. 

Ετυμολογία της λέξης Η ετυμολογία της λέξης «δρίμες» απασχόλησε πολλούς φιλολόγους, χωρίς να έχει δοθεί απολύτως ασφαλής απάντηση. Ο Κοραής τη συσχετίζει με το ρήμα δρίπτομαι («κόβομαι»). Άλλοι υποστηρίζουν ότι σχετίζεται με τις «δριμύδες νύμφες», νεράιδες που εμφανίζονται τις μέρες αυτές. Την άποψη αυτή αποδέχθηκε και ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης. Άλλοι ερευνητές συνδέουν τη λέξη με το επίθετο δριμής· τις μέρες αυτές ο ήλιος είναι ιδιαίτερα καυστικός και προκαλεί ζημιές, άρα δηλώνεται ένας «δριμύς όλεθρος», που αργότερα προσωποποιήθηκε σε τοπικά πνεύματα ή όντα. Η λέξη «Δρίμες» απαντά ήδη στο ποίημα του Γεωργιλά του 15ου αιώνα, στο αποκαλούμενο "Θανατικόν της Ρόδου". Αναφορές για τις δρίμες βρίσκουμε και στο έργο Λαογραφία του Νικολάου Πολίτη.

Μαρία Αναστασοπούλου,  

Μάριος Θανάσουλας, 

Χάρης Θεοδωρόπουλος,   

Σοφία Σμερνιώτη,  

Νικολέττα Χρονοπούλου