Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026

Τέμπη, Δεν ξεχνάμε!


28 Φεβρουαρίου 2023:
Μια ημέρα απόλυτου πένθους και δυστυχίας για όλο τον πλανήτη. Μια ημερομηνία που έχει μείνει χαραγμένη στις ψυχές και στις μνήμες των ανθρώπων. Μια ημέρα που χάθηκαν 57 ψυχές εξαιτίας ενός «ανθρώπινου λάθους». Όπως ήταν αναμενόμενο, πρόκειται για ένα έγκλημα για το οποίο δεν ανέλαβε κανείς την ευθύνη. Για εμάς, όμως, είναι μια τραγική δολοφονία που θα μας συντροφεύει σε όλη την πορεία της ζωής μας. Έτσι, παίρνοντας την πρωτοβουλία και δίνοντας το παράδειγμα και σε άλλα σχολεία, αποφασίσαμε να ξεσηκωθούμε. Θέλαμε να δηλώσουμε την απογοήτευσή μας προς το ελληνικό κατεστημένο, οργανώνοντας δράσεις για να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας.

Η ημέρα μας ξεκίνησε με τη συγκέντρωση των μαθητών στο αμφιθέατρο του Γυμνασίου Ζαχάρως, με σκοπό την ενημέρωση όλων για το τραγικό αυτό δυστύχημα, την «Τραγωδία των Τεμπών». Η έναρξη της ενημέρωσης έγινε με την ανάγνωση ενός λόγου που γράφτηκε και εκφωνήθηκε από τη μαθήτρια της Γ' Γυμνασίου, Χότζα Δανάη.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα του λόγου:
«...Παιδιά χωρίς οξυγόνο, που δεν μπορούν να ηρεμήσουν οι ψυχές τους γιατί δεν είναι ανοιχτοί οι ουρανοί. Παιδιά χωρίς παρηγοριά κοιτάνε τους ουρανούς, και γονείς, παιδιά, οικογένειες και φίλοι μένουν με το "γιατί;"... Τόσα "γιατί" χωρίς απάντηση».
Στη συνέχεια, παρουσιάσαμε ένα βίντεο της 21χρονης Νίνας, η οποία διηγείται την προσωπική της εμπειρία ως επιζήσασα του δεύτερου βαγονιού. Η κορύφωση της συγκέντρωσης ήρθε όταν ακούσαμε αποσπάσματα από κομμάτια σχετικά με την τραγωδία, όπως το «Θ' αργήσω απόψε» από τους Κοινούς Θνητούς.
Έπειτα, πραγματοποιήθηκε μια παράλληλη δράση από τους μαθητές: ο σχεδιασμός πανό με επαναστατικά συνθήματα. Αυτά αποσκοπούσαν στην προσπάθεια για την αναζήτηση της δικαίωσης των αδικοχαμένων θυμάτων. Γράφτηκαν φράσεις όπως:
  • «ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ»
  • «ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ, ΗΤΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ»
  • Τα ονόματα των θυμάτων
Τα πανό αυτά τα κρεμάσαμε στην είσοδο του σχολείου, με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών. Παράλληλα, ορισμένοι μαθητές χρησιμοποίησαν τις σχολικές τους τσάντες ως μέσο κραυγής για τη δικαίωση των 57 ψυχών. Τις δράσεις αυτές συνόδευσαν τραγούδια με βαθύ και συγκινητικό νόημα.
Η σφοδρή σύγκρουση, ο εκτροχιασμός και η πυρκαγιά που ακολούθησε προκάλεσαν τον θάνατο 57 ανθρώπων και συγκλόνισαν όλο τον κόσμο! Εμείς, ως μαθητές του Γυμνασίου Ζαχάρως, θέλουμε να εκφράσουμε την αγανάκτησή μας για αυτό το έγκλημα που παραμένει ατιμώρητο.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ...

Κείμενο και επιμέλεια δράσεων:
Χότζα Δανάη & Κωνσταντίνα Φωτοπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου